preloader
Plecy

Mierzeja Kurońska

Od 49 za osobę

Trasa wycieczki: Wilno – Kłajpeda – Juodkrantė – Nida.

Wycieczka 2-dniowa.

Cena za grupę od 10 osób.

Cena obejmuje: usługi przewodnickie.

Transport, wyżywienie, zakwaterowanie i inne usługi – za dodatkową opłatą.


1 dzień

Wcześnie rano wyjeżdżamy do Kłajpedy. Jedziemy na półwysep Mierzeja Kurońska. Promem do Smiltynė. Zatrzymamy się w Juodkrantė. Wycieczka piesza po Górze Czarownic, nabycie pamiątek; spacer wzdłuż nabrzeża, zwiedzanie ekspozycji kamiennych rzeźb „Ziemia i Woda”. Zdwiedzamy galerię Vėtrungiai. Zatrzymanie się w kolonii kormoranów. Jedziemy do Nidy. Czas wolny na obiad. Wycieczka w Nidzie (zagrody rybaków, brzeg Zalewu, Muzeum Bursztynu, hotel H. Blode – kolonia artystów). Czas wolny i nocleg w hotelu.

Dzień 2

Śniadanie. Zwiedzamy wydmę Parnidis i dom-muzeum Thomas Mann. Obiad w czasie wolnym. Jedziemy do domu. Zatrzymamy się w rezerwacie przyrody Nagliai, aby podziwiać imponujące szare (martwe) wydmy.


Dodatkowe usługi

Zamawiając wybraną wycieczkę możemy również zaoferować inne usługi na wspaniałą rozrywkę. Jeśli wybierzesz usługi dodatkowe, niezwłocznie skontaktujemy się z Tobą i zaproponujemy najlepsze możliwe noclegi, transport lub inne usługi świadczone przez naszych sprawdzonych partnerów, dzięki czemu Twój pobyt będzie niezapomniany!

Dwa dni na Mierzeji Kurońskiej

Litewskie wybrzeże Morza Bałtyckiego należy do najpiękniejszych w Europie. Mierzeja Kurońska to cud przyrody stworzony przez piasek, morze, wiatr i ludzkie ręce. Piękne wydmy z białego piasku, szalejące na wietrze, zielone góry porośnięte starym lasem.Romantyczne osady, zachowujące dawny styl architektoniczny rybaków, harmonijnie przeplata się z pryrodę. „Mierzeja Kurońska jest tak wyjątkowa jak Włochy czy Hiszpania, ktorą trzeba obowiązkowo zobaczyć, jeśli ktoś chce zachwycić swoją duszę wspaniałymi widokami”. Pod koniec XIX wieku pisał znany niemiecki naukowiec i geograf A. Humbolt po zwiedzaniu Mierzeji Kurońskiej.

Mierzeja Kurońska to 97-kilometrowy pas lądu między Morzem Bałtyckim a Zalewem Kurońskim, uformowany ponad 5000 lat temu przez fale i prądy morskie, piasek i wiatr. Litwa posiada 52 km, reszta należy do Rosji. Park Narodowy Mierzei Kurońskiej został utworzony w 1991 roku w celu zachowania najcenniejszego przyrodniczo i kulturowo złożonego krajobrazu litewskiego wybrzeża. Mierzeja Kurońska w 2000 roku wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako obiekt krajobrazu kulturowego. Teraz Mierzeja Kurońska ma taką samą wartość, jak parki wpisane na listę UNESCO, takie jak Iguazu (Argentyna), Kakadu (Australia), Kaziranga (Indie), Tongariro (Nowa Zelandia) i inne. Roślinność parku składa się z około 900 gatunków roślin, około 40 gatunków ssaków i około 300 gatunków ptaków żyje na stałe. Przez mierzeję przebiega szlak migracji ptaków, przez który wiosną i jesienią przelatują miliony różnych gatunków ptaków. A w Zalewie Kurońskim żyje 40 gatunków ryb. Piękna legenda mówi, że Półwysep Mierzeja Kurońska został zalany przez życzliwej gigantki Neryngi, tworząc bezpieczną przystań dla lokalnych rybaków przed wściekłymi bóstwami morskimi. Legenda od wieków inspiruje mieszkających tu ludzi, malarzy, fotografów i pisarzy. Starożytni mieszkańcy, którzy osiedlili się na tej ziemi, nazywali się Kurszowie. Pływali na wyjątkowym płaskodennym żaglowcu – kurėna. Na maszcie kurėny przymocowany był wiatrowskaz, który wskazywał nie tylko kierunek wiatru, ale także zależność statku od konkretnej miejscowości. Dachy budowanych domów pokryte były trzciną. Mieszkańcy ozdabiali swoje dachówki elementami dekoracyjnymi. A ich głównym pokarmem były ryby, przyrządzane według różnych przepisów, a czasem i wrony. Miasto Nerynga zostało założone w 1961 roku i składa się z 4 osad: Nida, Preila, Pervalka, Juodkrantė. Juodkrantė to jedna z najstarszych osad na Mierzei Kurońskiej. Pierwsza wzmianka pojawia się w źródłach historycznych od 1429 roku. W drugiej połowie XIX wieku bursztyn wydobywano przemysłowo w Zatoce Zalewu Kurońskiego w pobliżu Juodkrante. W ciągu 30 lat firma „Stantien&Becker“ wydobyła z dna laguny 2250 ton bursztynu.

Jedna z najpiękniejszych starych parabolicznych wydm Juodkrantė, zwana Wzgórzem Czarownic, jest miejscem szczególnym, dlatego wymyślono, że mistrzowie wyrzeźbią postacie z legend i baśni, a po tak niezwykłych mieszkańcach Wzgórze Czarownic znów odżyje. Obecnie znajduje się tu ponad 80 rzeźb dębowych. Autorzy rzeźb – S. Šarapovas i arch. A. Nasvytis. Szlak prowadzi przez wiedźmy i diabły, baśniowe potwory. Tutaj znajdziesz wiedźmę, której szeptane pragnienie szybko się spełni, oraz ławkę, na której można usiąść i wyleczyć się ze wszystkich chorób.

Nad brzegiem znajduje się piękny 2 km nasyp ze szlakami pieszymi i rowerowymi. W 1997 roku podczas sympozjum „Ziemia i woda” powstały tu kamienne rzeźby, które dziś zdobią wybrzeże. Interesująca jest również „Vėtrungių galerija“ na ulicy Rėzos 13.

Nida to największa, prawdopodobnie najstarsza osada w Neryndze i najpiękniejsza, oddalona o 45 km od Smiltyne. Mieszka tu około 2300 mieszkańców. Co roku zwiedza ją około 700 tys. turystów, przeważnie z Litwy i Europy Zachodniej, szczególnie z Niemiec. Z Nidy do Kłajpedy (Smiltynė) prowadzi Neryngi szlak rowerowy. Pierwsza wzmianka w źródłach historycznych pochodzi z 1366 roku. Kilkakrotnie przenoszona osada powstała w obecnym miejscu w 1730 r.

Atmosferę Starej Nidy można poczuć w strefie etnograficznej przy porcie: regularna prostokątna sieć ulic, XX w. I p. drewniane domy rybackie stojące przy brzegu, pokryte dachówką i pomalowane na brązowo. Artyści, którzy po raz pierwszy dostrzegli piękno Nidy pod koniec XIX wieku, założyli Kolonię artystów w hotelu Hermann Blode. Artystów do Nidy przyciągał obraz pruskiej Sahary, wyjątkowość wioski rybackiej, ale przede wszystkim – szczególne światło wydm, wybrzeża i wody.

Taras widokowy na wydmy Parnidis to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Neryndze (wysokość wydmy 52 m). Można stąd podziwiać różnorodność krajobrazu mierzei: patrząc na południe, otwiera się wspaniała panorama niepublikowanych, „wędrujących” wydm oraz Dużej wydmy  (68 m), a skręcając na północ – widzimy latarnię morską na górze Urbas. W 1995 roku na wydmie Parnidis zbudowano zegar słoneczny: kamienny słup o wysokości 13,8 m i wadze 36 ton. Z astronomicznego punktu widzenia jest to idealne i jedyne miejsce na Litwie, które tak nadaje się na zegar słoneczny. Stąd otwiera się absolutny matematyczny horyzont. Dopiero stąd zobaczysz, jak słońce wychodzi z wody i tonie w wodzie: od zalewu do morza.

W 1999 roku huragan „Anatolij“ zburzył zegar słoneczny. W 2011 roku zegar był odbudowany. Museum Pisarza Thomas Mann. W 1929-1930 latach według projektu architekta H. Reismana na wzgórzu „Uošvės“ w Nidzie powstał dom przypominający chatę rybacką. W nim pisarz, laureat Nagrody Nobla T. Mann spędził z rodziną 3 lata (1930 – 1932). Tutaj postępował zgodnie ze zwykłym planem i kontynuował pisanie powieści Józef i jego bracia. Obecnie znajduje się tu muzeum pamięci pisarza, w którym można zapoznać się z osobowością Thomas Mann, momentami życia w Nidzie i związkami z Litwą. Obok muzeum znajduje się miejsce widokowe „Włoski widok”.