preloader
Plecy
Nadmorska klasyka Od 65 za osobę

Nadmorska klasyka

Od 65 za osobę

Trasa wycieczki: Wilno – Kłajpeda – Nerynga – Połąga.

Wycieczka 3-dniowa.

Cena za grupę od 10 osób.

Cena obejmuje: usługi przewodnickie.

Transport, wyżywienie, zakwaterowanie i inne usługi – za dodatkową opłatą.


1 dzień

Wcześnie rano jedziemy do Kłajpedy. Wycieczka krajoznawcza autobusem. Jedziemy do hotelu: nocleg, czas wolny na obiad. Po południu kontynuujemy naszą znajomość z Kłajpedą. Piesza wycieczka: Plac Teatralny, Wzgórze Jana, Muzeum Litwy Małej; ulica Liepų.: Neogotycka poczta i Carillon, park rzeźb; Plac Litwinów pruskich. Wracamy do hotelu. Kolacja degustacyjna na żądanie.

Dzień 2

Śniadanie. Jedziemy do Neryngi. Promujemy na półwysep Mierzeja Kurońska. Zatrzymamy się w Juodkrantė. Piesza wycieczka po Wzgórzu Czarownic; pójdziemy wzdłuż nabrzeża. Krótki postój w Kolonii Kormoranów. Przyjeżdżamy do Nidy. Wizyta na Wielkiej Wydmie. Odwiedzamy etnograficzne zagrody rybaków. Obiad w restauracji w Nidzie. Po południu kontynuujemy zwiedzanie Nidy. Brzeg Zalewu i Muzeum Bursztynu. Hotel H. Blode – kolonia niemieckich artystów. Muzeum pamięci Thomas Mann. Wracamy do Kłajpedy.

Dzień 3

Śniadanie. Wyjeżdżamy do Połągi. Pałac Tyszkiewiczów z Muzeum Bursztynu i Parkiem Botanicznym; Wzgórze Biruty. Wycieczka po Połądze: Kurhaus, aleja Tiškevičių, park rzeźb, ul. Vytauto, Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, ul. Basanavičiaus, most Połągi. Czas wolny na obiad i odpoczynek nad morzem. Wieczorem wracamy do domu.


Dodatkowe usługi

Zamawiając wybraną wycieczkę możemy również zaoferować inne usługi na wspaniałą rozrywkę. Jeśli wybierzesz usługi dodatkowe, niezwłocznie skontaktujemy się z Tobą i zaproponujemy najlepsze możliwe noclegi, transport lub inne usługi świadczone przez naszych sprawdzonych partnerów, dzięki czemu Twój pobyt będzie niezapomniany!

Nadmorska klasyka. Kłajpeda – Nerynga – Połąga

Litewskie ośrodki wczasowe nadmorskie są jak najpiękniejsze kawałki bursztynu, z których każdy ma niepowtarzalny blask. Kłajpeda to nadmorska brama kraju, najstarsze miasto na Litwie. Rozkaz kawalerski w 1252 roku zbudował tu pierwszy drewniany zamek u ujścia Duńczyka. Fakt ten jest uważany za podstawę Kłajpedy. Później zbudowano murowany zamek o nazwie Memelburg. Memel to postrzegane imię Niemna. Później miasto otrzymało nazwę Kłajpedy. Kłajpeda i region Kłajpedy były rządzone przez Niemców przez około 500 lat. Osada, która pojawiła się obok zamku, ostatecznie zamienia się w miasto. Jednak jego los nie był dla niego zbyt korzystny. Płonął nie raz, był przerażony wojnami, zmieniali się właściciele miasta, Kłajpeda do I wojny światowej należała do Niemiec. 9 stycznia 1923roku w Kłajpedzie wybuchło powstanie, a region Kłajpedy ponownie zjednoczył się z Litwą. 22 marca 1939 roku Hitler przybył do Kłajpedy ze statkami i z balkonu teatru ogłosił, że region Kłajpedy na zawsze będzie należeć do Niemiec.

Kłajpeda bardzo ucierpiała podczas drugiej wojny światowej. Stare Miasto jest częścią miasta na lewym brzegu Duńczyka. Jest tu dużo konstrukcji szachulcowej – gdy cały budynek, jego zakładki i dach są wsparte na drewnianej ramie wypełnionej cegłą. Stare miasto jest małe i przytulne, ozdobione wesołymi rzeźbami.

Plac Teatralny to serce miasta Kłajpeda, w którym odbywają się różne imprezy i uroczystości miejskie. Został odbudowany po wielkim pożarze w 1854 roku. Główną atrakcją placu jest rzeźba „Taravos Anikė“ i otaczająca ją fontanna. Jest to pomnik urodzonego w Kłajpedzie poety Simona Dacha, profesora Uniwersytetu Albrechta w Królewcu, który zasłynął w Niemczech, Szwajcarii i Austrii miłosną pieśnią „Taravos Anikė”, której melodię rozbrzmiewa do dziś w Ratuszu w Monachium. Neogotycka poczta w Kłajpedzie i Carillon. Centralna poczta miejska została zbudowana w 1893 roku. Jego kompleks składa się z trzech budynków, a pośrodku – dwupiętrowa poczta z poddaszami. Na wieży Poczty Centralnej w 1987 roku zainstalowano największe dzwony koncertowe na Litwie (łącznie 48). Można ich słyszeć w każdą sobotę i niedzielę.

Po przejściu przez lagunę do Smiltynė można odwiedzić Muzeum Morza w Kopgalis. W tym miejscu stała twierdza obronna, która od 1979 roku została zrekonstruowana w  kompleks muzealny. Muzeum Morza tworzy atrakcyjny obraz historii morskiej przyrody i żeglugi. Delfiny i uchatki kalifornijskie w delfinarium zabawiają gości pełnymi przygód przedstawieniami.

Mierzeja Kurońska to 97-kilometrowy pas lądu między Morzem Bałtyckim a Zalewem Kurońskim, utworzony ponad 5000 lat temu przez fale i prądy morskie, piasek i wiatr. Litwa posiada 52 km, reszta należy do Rosji. Piękna legenda mówi, że Półwysep Mierzeja Kurońska został zalany przez życzliwej gigantki Neryngi, tworząc bezpieczną przystań dla lokalnych rybaków przed wściekłymi bóstwami morskimi. Starożytni mieszkańcy Kurszowie przypłynęli do laguny na wyjątkowym płaskodennym żaglowcu – kurėna. A ich głównym pożywieniem były ryby. A dziś w osadach Neryngi unosi się aromat wędzonej ryby, a przybywających gości częstuje się kurońską rybną zupą, wędzonymi węgorzami i leszczami, suszonymi stynkami i smażonymi na ognisku certami.

Miasto Nerynga zostało założone w 1961 roku i składa się z 4 osad: Nida, Preila, Pervalka, Juodkrantė. Juodkrantė to jedna z najstarszych osad na Mierzei Kurońskiej. Pierwsza wzmianka pojawia się w źródłach historycznych od 1429 roku. W drugiej połowie XIX wieku bursztyn wydobywano przemysłowo w Zatoce Zalewu Kurońskiego w pobliżu Juodkrante. W ciągu 30 lat firma „Stantien&Becker“ wydobyła z dna laguny 2250 ton bursztynu.

Jedna z najpiękniejszych starych parabolicznych wydm Juodkrantė, zwana Wzgórzem Czarownic, jest miejscem szczególnym, dlatego wymyślono, że mistrzowie wyrzeźbią postacie z legend i baśni, a po tak niezwykłych mieszkańcach Wzgórze Czarownic znów odżyje. Obecnie znajduje się tu ponad 80 rzeźb dębowych. Autorzy rzeźb – S. Šarapovas i arch. A. Nasvytis. Szlak prowadzi przez wiedźmy i diabły, baśniowe potwory. Nad brzegiem znajduje się piękny nasyp ze szlakami pieszymi i rowerowymi. W 1997 roku podczas sympozjum „Ziemia i woda” powstały tu kamienne rzeźby, które dziś zdobią wybrzeże.

Nida to największa, prawdopodobnie najstarsza osada w Neryndze. Mieszka tu około 2300 mieszkańców. Z Nidy do Kłajpedy (Smiltynė) prowadzi ścieżka rowerowa Neryngi. Pierwsza wzmianka w źródłach historycznych pochodzi z 1366 roku. Obecna osada powstała w 1730 roku Atmosferę Starej Nidy można poczuć w strefie etnograficznej przy porcie: regularna prostokątna sieć ulic, XX w. I p. drewniane domy rybackie stojące na końcu laguny, pokryte dachówką i pomalowane na brązowo. Artyści, którzy po raz pierwszy dostrzegli piękno Nidy pod koniec XIX wieku, założyli Kolonię artystów w hotelu Hermann Blode. Artystów przyciągnął do Nidy obraz pruskiej Sahary, wyjątkowość wioski rybackiej, ale przede wszystkim – wyjątkowe światło wydm, wybrzeża i wody. Wydma Parnidis (Parnidžio kopa) – jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Neryndze (wysokość wydmy 52 m). W 199 roku na wydmie Parnidis zbudowano zegar słoneczny: kamienny słup o wysokości 13,8 m i wadze 36 ton. Stąd otwiera się absolutny matematyczny horyzont. W 1999 roku huragan „Anatolij“  zburzył zegar słoneczny a w 2011 roku zegar został odbudowany.

Museum Pisarza Thomas Mann. W 1929-1930 latach według projektu architekta H. Reismana na wzgórzu „Uošvės“ w Nidzie powstał dom przypominający domek rybacki. W nim pisarz, laureat Nagrody Nobla T. Mann spędził z rodziną 3 lata (1930 – 1932). Tutaj mieszkał zgodnie ze zwykłym planem i kontynuował pisanie powieści Józef i jego bracia. Obecnie znajduje się tu muzeum pamięci Thomas Mann.

Połąga została założona w 1253 roku. Po bitwie pod Grunwaldem Zakon został wypędzony z Żmudzi, a w 1435 roku zgodnie z pokojem w Brześciu Kujawskim Połąga została ostatecznie przekazana Wielkiemu Księstwu Litewskiemu. To miasto przez wiele lat było najważniejszym portem na Litwie. W 1824roku Połąga została zakupiona przez pułkownika armii carskiej hrabiego Michała Józefa Tyszkiewicza. W 1991 roku większość sanatorium i domów wypoczynkowych została sprywatyzowana. Obecnie Połąga to najpopularniejszy litewski ośrodek wczasowy nadmorski, który niewątpliwie ma swoje symbole. Jednym z nich jest Most Morski. Stąd otwiera się wspaniały widok na wydmy i morze. W XIX wieku grafowie Tyszkiewiczy zbudowali przystań dla statków, ale po sztormach molo zostało pokryte piaskiem. Później most stał się ulubionym miejscem spacerów. W 1998 roku zbudowano nowy most na betonowych palach (długość 470 m).

Kolejnym symbolem ośrodka wczasowego jest Kurhaus. W 1875-1876 roku Tyszkiewicz zbudował ośrodek usług wczasowych, nazywany w tamtych czasach Kurhaus. Wyposażony jest w ośrodek wypoczynkowy z restauracją, kasynem, salami szachowymi i bilardowymi, biblioteką.

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Połądze – neogotycki kościół z 76-metrową wieżą. Imponująca ambona i 3 artystyczne ołtarze ozdobione płaskorzeźbami z francuskiego marmuru (rzeźbiarz Mona). Budowę sfinansował hrabia Feliks Tyszkiewicz. Park Botaniczny w Połądze (Park Biruty) to jeden z najpiękniejszych parków w stylu angielskim w Europie Wschodniej z elementami klasycystycznego planowania. Park w 1897 roku został założony przez hrabiego F. Tysziewicza w świętym lesie Biruty. Autorem projektu jest słynny francuski architekt krajobrazu E.F. Andre. Szacuje się, że posadzono tu około 500 gatunków drzew i krzewów sprowadzonych z Berlina, Królewca i innych europejskich ogrodów botanicznych. Dominującym gatunkiem jest sosna, a także olsza czarna, świerk i inne. W 1897 roku w centralnej części parku powstał neorenesansowy pałac (arch. F. Schwechten) – rezydencja hrabiów Feliksa i Antaniny Tyszkiewiczów. Tyszkiewicze mieszkali tu do 1941 r. Muzeum Bursztynu w pałacu powstało w 1963 roku. Obecnie w sumie jest ponad 30 000 eksponatów.